Anarchy!

Yes, they were indeed flowers,
But without any colors.

They were afraid of the raging sun 
And those rays which looked like a gun.

They feared his monopoly and powers.
Afterall they were just flowers          .

They turned their faces away from him.
Just waiting to escape from the burning brim.

Some were in confusion still.
They knew that they can’t just kill.

Very few decided to stand up and block him with all their might.
They tried to hold the sun with their arms, tight.

Some even poked him in the centre – bright.
Behind them they wanted to ‘create’ a night!
but before the sun was out of sight.

I’ve no idea who’s right.
And I don’t have a camera which works in the night…!!

(Shot on 20/02/2012 @ SSMC Campus, Tumkur)

Facepalm!

I'm writing this because I've got a paper and a pen.
Although the mind said "Dude!, this is not how it's done!"

I said, "you are not the one;
Stop drawing margins with the gun".

Abstract ideas hinting something are on the run.
Or are they just bland thoughts having mindless fun?

There's this part of the brain which always thinks about the stars and the sun.
and also another part, undiscovered; which has allowed none.

From nowhere i hear a voice "You are rhyming for the sake of a rhyme!"
"Do you know that this is a serious crime?"

I'm back to my senses.
I seem to have committed a series of offences.

*Hears the siren of a police vehicle*

"Oh! Shit!"
"I quit!" ;-)

-ACP

ಕನ್ನಡಿ

ಅದ್ಯಾವುದೋ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಭಾವವೊ೦ದರಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಕನ್ನಡಿಯೊ೦ದನ್ನು ಒಡೆದಿದ್ದೆ.

ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದ೦ತಾಗಿ ಆ ಕಾಳ ರಾತ್ರಿಯಲಿ, ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿಕೊ೦ಡೇ ಮಲಗಿದ್ದೆ.

ಸುತ್ತಿಗೆಯೇಟುಗಳೇ ಹೀಗೆ, ತು೦ಬಾ ವಿಚಿತ್ರ.

ಮತ್ತೆ ಬಾರದೇ ಇರಬಹುದು ನಿಖರ ಚಿತ್ರ.

ಆದರೂ...

ಚೂರುಗಳನಾಯ್ದು ಸರಿಹೊ೦ದಿಸಿದೆ.

ಒಡೆದ ತುಣುಕುಗಳನು fevistickನಿ೦ದ ಬ೦ಧಿಸಿದೆ.

ಸರಿಪಡಿಸಿದ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು "ಮಾಡರ್ನ್ ಆರ್ಟ್" ಎ೦ದು ಕರೆದು ಯಥಾಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತೂಗುಹಾಕಿದೆ.

ಈಗ ಹೇಳದಿರುವುದು ಬಾಕಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಕನ್ನಡಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ.

ಒ೦ದಾಗಿದ್ದ ಮುಖ ಈಗ ಹತ್ತಾದೀತು.

(ಆದರೂ) ಪ್ರತಿ ತುಣುಕಿನಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮುಖ ಮತ್ತೆ ಕ೦ಡೀತು.

ಮೊದಲಿನ೦ತಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಈಗ ಮತ್ತೆ ನಾನಿದ್ದೇನೆ, ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇದೆ.

ಕನ್ನಡಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ನೊಡಿಕೊ೦ಡ ಭಾವನೆ ಜೊತೆಗಿದೆ.

-ACP

--Inspired by a FB post by 'JOGI'.

Earth - aa ??! (ಅರ್ಥ??) ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..!!

ನಾನು ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು.....

"ದಿನವೂ ತಿರುಗುವ ಭೂಮಿಯೇ, ಒ೦ದೆರಡು ದಿನ ನಿ೦ತು ನೋಡು.

ಅದೇಕೋ ಜನಸಾಗರದಿ ಒ೦ಟಿಯಾಗಿರುವೆ, ಒ೦ದೆರದು ಕ್ಷಣ ಮಾತನಾಡು.

ಮಾತನಾಡೋಣವೆ೦ದರೆ ಸುತ್ತಲೂ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲ (ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದರೂ...!!)

ಬಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಮೌನಿ, ಬರೀ ನೀನಿರುವೆಯಲ್ಲಾ..!!

ನೀ ತಿರುಗುವುದಕೆ ಕಾರಣವು ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!

ಆದರೆ ತಿರುಗುವ ನಿನಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದೂ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಲ್ಲಾ..!!?

ಅವರೆಲ್ಲಾ ನೀನು ನಿಲ್ಲುವುದಸಾಧ್ಯವೆ೦ದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿಹರು.

ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಅಸಾಧ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಕವನ ಬರೆದಿಹರು.

ನಿನಗೆ ಸ್ವ೦ತಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆ೦ಬ೦ತೆ ಎಲ್ಲೆಲೂ ಬಳಸಿಹರು.

ನಿರ೦ತರ ತಿರುಗುವಿಕೆಗೆ ಮನಬ೦ದ೦ತೆ ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಿಹರು.

ನೀ ತಿರುಗುವುದರ ಅರ್ಥ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆಯೆ೦ದೇನಲ್ಲ.!

ಆದರೆ ತಿರುಗುವ ನಿನಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದೂ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಲ್ಲಾ..!!?

ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿರುವೆ ನಾ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.

ಒ೦ದೊಮ್ಮೆ ನಿ೦ತು ನೀ ಉತ್ತರವ ಹೇಳು.

ನಾ ತಿರುಗಿಸಿದ ಬುಗುರಿಯೂ ಸುಸ್ತಾಗಿ ನಿ೦ತು ಹೋಗಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿಸಬೇಕೆ೦ಬ ಆಸೆಯೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬತ್ತಿಹೋಗಿದೆ.

ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಬುಗುರಿ ತಿರುಗಿದಾಗ ಒ೦ದೇ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ’ತಿರುಗಿತ್ತು’.

ನೀನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿ೦ತರೆ ಇನ್ನೂ ವರ್ಣಮಯವಾಗುವೆ ಅನಿಸಿತ್ತು.

ಆದರೂ ಯಾಕೆ ನೀ ಏನೂ ಕೇಳಿಸದ೦ತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ??

ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸಿಕೊ೦ಡು ನೊ೦ದು ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ??

ನೀ ದಯವಿಟ್ಟು ನಿ೦ತು ನಿನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಾಡು.

"ನೀನಿಷ್ಟೇ..!!" ಅ೦ದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತರವ ನೀಡು.

ಭೂಮಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು......

"ಅರ್ಥವಾಗದವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಮೌನವೇ ಹಾಡು...!!

ನಾನೂ ಒ೦ಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಬಾ, ನನ್ನೊಡನೆ ಒಡನಾಡು..!!"

 -ACP

ಗೆರೆಯೆಳೆಯುವುದೆಲ್ಲಿ...??? (Where do we draw the line?)

ನಿನ್ನ ಹಸ್ತದಲ್ಲೊ೦ದು ಅನ೦ತ ಆಶ್ಚರ್ಯ.
ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿ ಸತ್ಯ ಹೇಳುವ ರೇಖೆಗಳ ಚಾತುರ್ಯ.
ನಿಸ್ತೇಜಗೊಳ್ಳದ ಹಸಿವೆ ಆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ,
ಬೇಟೆಯನ್ನಾಗಲೇ ಹುಡುಕಿಟ್ಟಿವೆ ನೋಟಗಳಲ್ಲಿ.

ಹಾಗಾದರೆ...ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ಈ ಊಹೆಯಾಟ..??
ವಿದಾಯವೋ, ಕಾಯುವುದೋ ಎ೦ಬ ಪರದಾಟ..!!

ನಾಳೆಯು ನನ್ನಿ೦ದ ಏನನ್ನು ಬಯಸುವುದೋ ನಾನರಿಯೆ.
ನಾ ಏನು ನೋಡಿದರೇನು?, ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವೆ೦ಬುದು ಸರಿಯೇ.!
ನಾಳೆಯೆ೦ಬುದು ನನ್ನ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿರುವುದಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಕೇಳು...
ನಾ ಗೆರೆಯನೆಳೆಯುವುದೆಲ್ಲಿ ಎ೦ತಾದರೂ ನೀ ಹೇಳು..!!

ದಿನವೂ ರಸ್ತೆಯಲಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳ, ನೆರಳುಗಳ ನೃತ್ಯ.
ಯಾರೂ ಕೇಳಿರದ೦ತಹಾ ಕಾವ್ಯದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ ನಿತ್ಯ.
ಒ೦ಟಿತನದ ಭಾರ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲೂರಿ ನಿ೦ತಾಗಿದೆ.
ಆ ಬಡ ಹಕ್ಕಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಪ೦ಜರವ ಹೆಣೆದಾಗಿದೆ.

ಎಲ್ಲಾ ಮುರಿದು ಬೀಳುವ ಮುನ್ನ, ಪ್ರೀತಿ ಎ೦ದೆ೦ದಿಗೂ ಅತೃಪ್ತವಾಗುವ ಮುನ್ನ,
ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿರುವವರ ಗು೦ಪ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳೋಣವೇ ನಾವಿನ್ನ??!

ಆ ತ೦ಪಾಗಿಸುವ ಗಾಳಿಯೆಲ್ಲಿದೆ??
ಎ೦ದೂ ಹಸಿರಾಗಿರುವ ತೋಟಗಳೆಲ್ಲಿವೆ??
ಅವ್ವನ ತೆರೆದ ಬಾಹುಗಳೆಲ್ಲಿವೆ??
ಅಪ್ಪನ ಸಿ೦ಹದ೦ತಹ ಹೃದಯವೆಲ್ಲಿದೆ??

ಚಳಿಗಾಲದ ಕ೦ದು ತರಗೆಲೆಗಳೊ೦ದಿಗೆ,
ಎ೦ದೂ ದುಃಖಿಸದ ಆ ಅವನೊ೦ದಿಗೆ,
ಅದೇಕೋ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿದ೦ತಿದೆ,
ಶೂನ್ಯ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ೦ತಿದೆ.

ನಾಳೆಯು ನನ್ನಿ೦ದ ಏನು ಬಯಸುತ್ತದೋ ನಾನರಿಯೆ.
ನಾ ಏನು ನೋಡಿದರೇನು? ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವೆ೦ಬುದು ಸರಿಯೇ..!!
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅ೦ಧನೊಬ್ಬನ ಹಿ೦ದೆ ನಡೆಯುತಿರೆ ಹೀಗೆ,
ಗೆರೆಯೆಳೆಯಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲೆ೦ದು ತಿಳಿಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ??!!

ನಾಳೆಯು ನನ್ನಿ೦ದ ಏನು ಬಯಸಿದರೇನ೦ತೆ?!,
ನಾನಿಲ್ಲಿರುವೆನಲ್ಲಾ....ಗರಿಗೆದರಿದ ಹಕ್ಕಿಯ೦ತೆ.
ಜೀವನದ ಕುರುಹುಗಳನ್ನಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಕ್ತ.
ತೋಚಿದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗೆರೆಯೆಳೆಯುವಷ್ಟು ಶಕ್ತ....!!!!

-ACP

-Translation of the song "Where do we draw the line" by Finnish band 'Poets of the fall'